Jastrun właściwy
| Jastrun właściwy | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Rodzaj | jastrun |
| Nazwa systematyczna | |
| Leucanthemum vulgare Lam. | |
| Synonimy | |
| Chrysanthemum leucanthemum L., Leucanthemum praecox | |
Jastrun właściwy, złocień właściwy, jastrun wczesny (Leucanthemum vulgare Lam.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny astrowatych. Bywa popularnie, choć nieprawidłowo nazywany margarytką. Dość pospolity na terenie całej Polski, również roślina uprawna.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
- Łodyga
- Wzniesiona i przeważnie pojedyncza, o wysokości do 1 m, dość często owłosiona. Jest ulistniona przynajmniej do ¾ swojej wysokości.
- Liście
- Liście odziomkowe o łopatkowatym lub okrągławym kształcie, ogonkowe. Wyrastające skrętolegle liście łodygowe siedzące, obejmujące łodygę silnie wciętą nasadą. Blaszka podługowata, nieregularnie ząbkowana. Środkowe liście łodygowe mają nasady słabo zwężone i niewyraźnie uszkowate.
- Kwiaty
- Wyrastające na szczycie łodyg kwiatostany typu koszyczek. Listki okrywy w młodych koszyczkach otulają kwiatostan, później rozprostowują się odsłaniając wnętrze koszyczka. Brzeżne duże, białe kwiaty to kwiaty języczkowe, pełniące rolę powabni. Są to kwiaty żeńskie, pozbawione pręcików. Wnętrze koszyczka wypełniają ściśle upakowane, drobne, obupłciowe kwiaty rurkowe o żółtej barwie. Kwiaty te dojrzewają stopniowo, poczynając od brzegu koszyczka w kierunku środka. Roślina kwitnie od czerwca do sierpnia, jest owadopylna. Zapylenie jest przeważnie krzyżowe, ale w końcowej fazie dojrzewania kwiatów może nastąpić ich samozapylenie, gdyż łatki znamienia słupków ślimakowato się wydłużają i mogą zebrać pyłek. W ten sposób roślina zapewnia sobie możliwość wytworzenia nasion, gdyby z jakichś powodów nie odwiedziły jej owady przenoszące pyłek.
- Owoc
- Jednonasienne niełupki bez rąbka kielichowego. Rozsiewane są przez wiatr lub przez zwierzęta roślinożerne (endozoochoria).
- Biotop, wymagania
- Suche łąki, brzegi lasów, zarośla, miedze. Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Arrhenatheretalia [1].
[edytuj] Zmienność
Występuje u nas w dwu podgatunkach:
- jastrun właściwy alpejski (syn. złocień właściwy alpejski) (Leucanthemum vulgare Lam. s. s. subsp. alpicola (Gremli) Á. Löve & D. Löve.)
- jastrun właściwy typowy (syn. złocień właściwy typowy) (Leucanthemum vulgare Lam. s. s. subsp. vulgare)
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina ozdobna : uprawiany na kwiat cięty, lub na rabatach.
- Sposób uprawy : Można go uprawiać z siewu nasion, lub przez podział kłącza. Nie ma specjalnych wymagań glebowych, jest mrozoodporny. Najobficiej kwitnie na stanowisku słonecznym.
Przypisy
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- D. Gayówna, Ewa Śliwińska: Rośliny łąk. Warszawa: PZWS, 1960.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
